III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Różową lub – z łaciny – Niedzielą GAUDETE. Nazwa ta pochodzi od słów antyfony na wejście: „Gaudete in Domino”, czyli „Radujcie się w Panu”. Szaty liturgiczne mogą być – wyjątkowo – koloru różowego. Teksty liturgii tej niedzieli przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i z odkupienia, jakie przynosi.
(Iz 61,1-2a.10-11; Łk 1,46-54; 1 Tes 5,16-24; J 1,6-8.19-28)
Bóg powołuje ludzi, którzy głoszą dobrą nowinę o Jego planie zbawienia człowieka. Wybiera Maryję, by została Matką Syna Bożego. Wzywa nas do modlitwy i dziękczynienia.

Prorok Izajasz mówi o swoim posłannictwie głoszenia dobrej nowiny zbawienia. Oznajmia, że spoczywa na nim Duch Pana Boga, który namaścił go poświęcając go i zlecając specjalne posłannictwo. Duch Pana – dar ducha Bożego jest charakterystyczny dla powołania prorockiego. Dar ten uzdalnia go do przekazywania Bożego słowa. Namaszczenie było rytem związanym z wprowadzeniem w urząd kapłana lub króla. Nie był związany z osobą proroka (wyjątek Elizeusza, którego namaścił Eliasz). Wzmianka o namaszczeniu podkreśla trwałość misji, do której prorok zostaje uzdolniony. Tej misji nadaje też wymiar mesjański. Autor chce pocieszyć mieszkańców Syjonu, że czas zmiany na lepsze jest już bliski. Będzie to okres miłosierdzia i łaski dla wiernych Bogu, a także sądu dla wrogów Boga. Dobra nowina, którą ma głosić mieszkańcom Jeruzalem, zakłada rzeczywiste wyzwolenie z wszelkich form ucisku fizycznego i ekonomicznego. Mówiąc o roku łaski od Pana ma na myśli uwolnienie jeńców, co dokonywało się w roku szabatowym i roku jubileuszowym. Prorok w imieniu swego ludu, którego porównuje do oblubieńca łączącego się z Bogiem, nuci hymn radości, pewien tego, że zbawienie stanie się faktem. W końcowym fragmencie prorok Izajasz opisując działanie Boga używa metafor: Izrael- oblubienica przystrojona przez Oblubieńca- Boga, a także Izraela – jako ogrodu Pana.

Tym razem psalmem są słowa pieśni dziękczynienia Maryi (Magnificat) wypowiedziane w domu Elżbiety. Pieśń ta przypomina z kolei pieśń Anny- Matki proroka Samuela zapisaną w 1 Księdze Samuela. Jest ona wyznaniem wiary w dobroć i miłosierdzie Boga oraz streszczeniem historii zbawienia narodu Izraela. Ułożona jest ze zdań i słów pochodzących ze Starego Testamentu. Głównym motywem wychwalania Boga jest doświadczenie wielkich rzeczy, które On sam uczynił. W Starym Testamencie tymi wielkimi rzeczami były Jego cudowne interwencje w historii narodu wybranego. W większości chodziło o wyprowadzenie narodu z niewoli egipskiej. Dla Maryi z kolei wielką rzeczą jest dziewicze poczęcie Syna Bożego. Bóg w ten sposób zrealizował obietnice dane Abrahamowi i jego potomstwu. Maryja więc wychwala Boga za Jego miłość i troskę wobec ludzi. Pieśń ta ukazuje też bardzo osobistą więź Maryi z Bogiem. W Magnificat można wyróżnić trzy części: -dziękczynienie za otrzymane dobrodziejstwa; -pochwałę Bożej opatrzności i pochwałę Bożej wierności.
Święty Paweł swój list do Tesaloniczan kończy krótkimi wezwaniami dotyczącymi codziennego życia wspólnoty chrześcijańskiej. Ponieważ chrześcijanie trwają w jedności z Chrystusem powinni być zawsze radośni, oddani modlitwie i dziękczynieniu. Chrześcijanie otrzymali Ducha Świętego, który poucza i prowadzi ich do całej prawdy- do Chrystusa. Paweł przestrzega, by wszystkiego nie przyjmowali zbyt łatwo jako prawdę, ale wszystko starali się badać w świetle Objawienia Bożego. Miarą oceny prawdziwości duchowych natchnień może być tylko dobro. Umiejętność rozeznawania natchnień jest też darem Ducha Świętego.

Jan Chrzciciel został powołany przez Boga na świadka przedstawiającego ludziom Chrystusa jako Mesjasza. Sposób życia Jana jest podobny do sposobu życia proroka Eliasza. Jan chrzci, bo lud izraelski musi przygotować się na spotkanie z Jezusem Chrystusem, który wszystkich wierzących w Niego zanurzy w Duchu Świętym. Jan daje świadectwo o Chrystusie, o Jego wielkości o tym, że jest On Synem Bożym. Świadectwo Jana ma doprowadzić ludzi do wiary w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego- Mesjasza. Jan Ewangelista cytując proroka Izajasza o głosie wzywającym do gotowania Panu drogi na pustyni, sprowadza powołanie Jana Chrzciciela do roli herolda, zapowiadającego nadejście Mesjasza i głosiciela nawrócenia, co Żydzi wiązali z misją Eliasza.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

WITAMY !

Witamy na stronie Parafii św. Piotra Apostoła w Ciechanowie.

Adres parafii:
ul. Wyspiańskiego 25
06-400 Ciechanów
woj. mazowieckie
Dekanat: ciechanowski-zachodni
tel. 23 673 85 52
e-mail: piotrciechanow@yahoo.pl

Porządek Nabożeństw:
Niedziela: g.7.00, 8.30, 10.00, 13.00, 11.30 (dzieci), 17.00 (młodzież)
Dzień powszedni: g.7.00 i 18.00
Spowiedź: 15 minut przed każdą Mszą św. W niedziele podczas wszystkich Mszy św.
Adoracja Najświętszego Sakramentu:
każdy czwartek od g.17:00 do 18:00
I piątek miesiąca:
Msze św. g.7.00, 10.00, 16.30, 18.00
Spowiedź 30min. przed każdą mszą.
Pierwsza sobota miesiąca:
Msza św. wynagradzająca g.7.00
g.6.30 różaniec
I niedziela miesiąca:
Adoracja Najświętszego Sakramentu po Mszy św. o g.13.00.
Kancelaria parafialna:
Czynna pon.- sob.
godz.: 7.30-9.00 i 16.30-17.45.