Słowo na niedzielę 15 lipca 2018 roku – XV Niedziela Zwykła

(Am 7, 12-15; Ps 85 (84), 9ab i 10. 11-12. 13-14; Ef 1, 3-14; Mk 6, 7-13)

Imię proroka- Amos- znaczy “uniesiony” i pojawia sie tylko raz w Starym Testamencie. Z samej Księgi dowiadujemy się , że prorok Amos pochodzi z Tekoa, miasta położonego na Pustyni Judzkiej, w odległości około 16 km na południe od Jerozolimy. Był pasterzem, a także właścicielem plantacji sykomor. Jego kontakt ze środowiskiem pasterzy, ludźmi prostymi i biednymi, w dużej mierze wpłynął na kształt jego poglądów dotyczących życia społecznego, które stało się jednym z głównych tematów jego przepowiadania. Był człowiekiem wykształconym i dobrze obeznanym z wydarzeniami, które miały miejsce w Izraelu i krajach ościennych. Chociaż sam mieszkał w Królestwie Południowym (Juda), to działał na terytorium Królestwa Północnego (Izrael). Fragment czytany w dzisiejszej liturgii uważa sie za najstarszy opis powołania prorockiego. Zarzewiem sporu (konfliktu) proroka Amosa z kapłanem Amazjaszem było przepowiadanie proroka Amosa, które spotkało się z ostrą opozycją ze strony kapłana Amazjasza. Nazywa go innym określeniem proroka- „widzący” i każe mu iść prorokować do Judy. Sposób w jaki Amazjasz chce się pozbyć Amosa, wskazuje na to, że prorok był już dobrze znany w Izraelu, a Betel było jednym z etapów jego wędrówki po Królestwie Północnym. Amos został uznany za kogoś, kto urzędowo zajmuje się prorokowaniem, czyli wypowiadaniem- w imieniu Boga- pochwał i pomyślnych przepowiedzi dla króla, czerpiąc z tego korzyści materialne. Na dworach bowiem, a także przy świątyniach, często pojawiali się pseudoprorocy, pobierający za wygłoszone mowy i wyrocznie wynagrodzenie (zobacz 1 Krl 20,35; 2 Krl 2,3-7…). Amos odpiera ten zarzut , dając świadectwo swojego prorockiego powołania i misji, których inspiratorem był sam Bóg. Powołuje się tutaj na swoje pasterskie pochodzenie oraz na to, że nacina sykomory. Są to drzewa podobne do drzewa figowego, rosnące na ciepłych, nizinnych terenach Palestyny. Owoce sykomory są jadalne, ale mają cierpki smak. Dlatego zanim osiągnęły naturalną dojrzałość , nacinano je, wypuszczając w ten sposób zawarty w nich cierpki sok, dzięki czemu stawały się słodsze. Przedstawia też siebie jako człowieka niezależnego od jakiejkolwiek instytucji. Wypowiada proroctwo, w którym zapowiada karę, jaka spotka kapłana Amazjasza i jego rodzinę. Stanowczość i siła, z jaką prorok przemawia, świadczą o tym, że Amos nie zważa na ewentualne konsekwencje, które mogą spaść na niego za proroctwa niepomyślne dla dostojników państwowych. Prorok jest sługą Boga i narzędziem w Jego ręku, dlatego w pełni podporządkowuje się misji, którą od Niego otrzymał.

Psalm 85 powstał po powrocie Izraelitów z niewoli babilońskiej. Żywa była jeszcze w pamięci narodu radość z odzyskanej wolności. Odnowa życia w kraju napotyka na trudności, dlatego naród zwraca się do Boga z prośbą o pomoc. Izraelici wiedzą, że niewola była karą za winy ludu, ale oswobodzenie go przez Boga było znakiem, że mu Bóg przebaczył. Jednak ciągłe powracanie do dawnych błędów niszczy pokój i wewnętrzną radość. Obietnice Boże zawarte w przymierzu są tak mocne, że nawet ukaranie win nie niszczy Bożego planu zbawienia człowieka. Każdy, kto zagubi się w grzechu, zawsze może liczyć na łaskę miłosiernego Boga. Ilekroć człowiek zwraca się z błaganiem do Boga, On zmazuje nasze niewierności i niweluje przepaść jaką grzech spowodował. W wersetach 11- 14 psalmista przedstawia idealny obraz życia Izraela. Spełni się on dopiero wtedy, gdy Bóg pośle na świat Mesjasza -Zbawiciela.

Paweł w liście do Efezjan zaraz po pozdrowieniu ich, zamieszcza hymn, modlitwę dziękczynną, którą rozpoczyna od uwielbienia Boga. Jest to hymn o zbawczym planie Boga. Paweł dziękuje Bogu za wszelkie dobrodziejstwa duchowe, którymi Bóg z łaskawości swojej, całkiem darmowo, obdarowuje „w Chrystusie” chrześcijan. Ukazuje w nim, że jeszcze przed powstaniem świata zostaliśmy wybrani przez Boga, aby być świętymi. Dodatkowo Bóg „przeznaczył nas” byśmy byli Jego przybranymi dziećmi. Przybrane synostwo Boże otrzymujemy dzięki Jezusowi, jedynemu pośrednikowi, który przez odkupienie przywraca utraconą łaskę. Synostwo przybrane polega na życiu Bożymzgodnym z wolą Boga. Jako Jego dzieci powinniśmy Go uwielbiać całym życiem, bo jesteśmy wyzwoleni z mocy grzechu przez Śmierć Chrystusa. Następnie Paweł modli się za wierzących w Efezie, by poznali dostojeństwo Chrystusa i otrzymali ducha mądrości. Modlitwa ta ma charakter dziękczynno-błagalny. Poprzez dziękczynienie, modlitwę i podkreślenie mocy Bożej w fakcie Zmartwychwstania i wywyższenia Chrystusa, zostaje przez Pawła bardzo mocno uwypuklona Jego obecność we wspólnocie chrześcijańskiej. Prosi za wiernych, by jeszcze lepiej poznali Jezusa, poznali swoje powołanie (do świętości) i potrafili o Nim świadczyć. Kościół znajduje swoją pełnię w Jezusie Chrystusie, realizuje Jego posłannictwo i w ten sposób ukazuje Jego obecność jako Pana i Zbawiciela we współczesnym świecie.

Razem z uczniami, szczególnie z apostołami, Jezus kontynuuje misję w Galilei oraz w okolicach Tyru i Sydonu. Upłynął pewien czas od wyboru dwunastu apostołów z większego grona uczniów. Teraz Jezus przygotowuje ich i wysyła po dwóch w pierwszą samodzielną podróż misyjną. Uczniowie otrzymali wskazówki przygotowujące ich do służby Bożej, do służby misyjnej opartej na wierze. Posyła ich po dwóch, co było zgodne ze zwyczajem żydowskim. Zwyczaj ten opierał się na przepisie prawnym, zgodnie z którym do ważności świadectwa potrzeba dwóch świadków identycznie zeznających. Apostołowie mają w swojej misji polegać na Bogu, że doprowadzi ich do ludzi zainteresowanych Jezusem. Jeśli takich znajdą, doświadczą gościnności, a wszystkie ich potrzeby zostaną zaspokojone. Gościnność była wysoko ceniona w Prawie i kulturze judaistycznej. Jezus pokazał uczniom, że warto pracować z ludźmi otwartymi i zainteresowanymi. Nie warto marnować czasu na przekonywanie ludzi, którzy teraz nie są zainteresowani. Uczniowie Jezusa mają naśladować ubóstwo swego Nauczyciela oraz dokonywać takich cudów, jakich On dokonywał. Strząśnięcie prochu z nóg oznaczało potraktowanie odwiedzanych miast jakby były nieczystymi miastami pogańskimi. Prawdziwi naśladowcy Boga nie chcieliby, by na ich nogach pozostał jakikolwiek pył pochodzący z takich miejsc. Ten gest miał zostać wykonany, aby mieszkańcy tej miejscowości lub domu mogli zastanowić się nad swym postępowaniem. Jezus uwiarygodnił świadectwo uczniów poprzez udzielenie im mocy do wypędzania demonów i do uzdrawiania. Namaszczanie chorych oliwą było symbolem ich Bożego powołania. Olej był powszechnie wykorzystywany w leczeniu i jako taki stał się symbolem modlitwy apostołów o uzdrowienie. Władza wypędzania złych duchów i uzdrawiania chorych nie jest naturalną właściwością uczniów, ale jest darem otrzymanym w chwili powołania.

WITAMY !

Witamy na stronie Parafii św. Piotra Apostoła w Ciechanowie.

Adres parafii:
ul. Wyspiańskiego 25
06-400 Ciechanów
woj. mazowieckie
Dekanat: ciechanowski-zachodni
tel. 23 673 85 52
e-mail: piotrciechanow@yahoo.pl

Porządek Nabożeństw:
Niedziela: g.7.00, 8.30, 10.00, 13.00, 11.30 (dzieci), 17.00 (młodzież)
Dzień powszedni: g.7.00 i 18.00
Spowiedź: 15 minut przed każdą Mszą św. W niedziele podczas wszystkich Mszy św.
Adoracja Najświętszego Sakramentu:
każdy czwartek od g.17:00 do 18:00
I piątek miesiąca:
Msze św. g.7.00, 10.00, 16.30, 18.00
Spowiedź 30min. przed każdą mszą.
Pierwsza sobota miesiąca:
Msza św. wynagradzająca g.7.00
g.6.30 różaniec
I niedziela miesiąca:
Adoracja Najświętszego Sakramentu po Mszy św. o g.13.00.
Kancelaria parafialna:
Czynna pon.- sob.
godz.: 7.30-9.00 i 16.30-17.45.

Kalendarz
Lipiec 2018
P W Ś C P S N
« Cze    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
Skrzynka Intencji
Potrzebujesz wsparcia modlitwą? Skorzystaj z internetowej skrzynki intencji.

Archiwum